ตอนที่ 10

เรื่องราวในบรรพที่ 10 หรือมีชื่อเรียกว่า เสาปติกบรรพ ชื่อของตอนนี้แปลว่ากำลังนอนหลับอยู่ ซึ่งบอกให้รู้ว่าเรื่องราวดำเนินไปสภาการณ์เช่นไร

นักรบฝ่ายเการพที่เหลืออยู่สามคน ลักลอบเข้าไปโจมตีพวกปาณฑพที่เหลืออยู่ในตอนกลางคืน มีเพียงกฤษณะและพี่น้องปาณฑพห้าคนกับสายตกีเท่านั้นที่ไม่ได่นอนอนอยู่ค่ายที่พักอัศวถามาสังหารธฤตทยุมน์เพื่อแก้แค้นให้พ่อก่อนเป็นคนแรก และหลังจากนั้นก็เดินไปตามที่นอนของนักรบแต่ละคนเพื่อสังหารและฆ่าทหารทุกคนที่นอนหลับอยู่ในค่ายพักรวมทั้งศิขัณฑิณและลูฏชายทั้งห้าคนของพระนางเทราปทีกับพี่น้องปาณฑพด้วย

พวกอสูรได้เข้ามาร่วมเฉลิมฉลองชัยชนะด้วยการกินเนื้อสดๆ ของนักรบฝ่ายปาณฑพที่ถูกอัศวถามาฆ่าตายอย่างสยดสยอง อัศวถามากลับไปเล่าเรื่องให้ทุรโยธน์ที่นอนรอความตายว่าได้ล้างแค้นให้แล้ว

ในขณะที่พระนางเทราปทีเสียใจจนแทบจะเป็นบ้า เพราะลูกชายถูกฆ่าตายทั้งหมดทั้งห้าคนและนางได้เรียกร้องให้พี่น้องปาณฑพผู้เป็นสามีจัดการกับอัศวถามาเพื่อล้างแค้นให้ เรื่องราวของอัศวถามาตามการเล่าเรื่องแต่เดิมของมหากาพย์มหาภาระไม่ปรากฎชัด เพราะเชื่อกันว่าต้นฉบับสูญหายไป แต่สิ่งที่คนปัจจุบันได้อ่านกันนั้นปราชญ์ผู้เชี่ยวชาญเชื่อว่าแต่งตั้งขึ้นใหม่และน่าจะมีเนื้อหาแตกต่างไปจากเดิมแน่นอน เพราะชะตากรรมของอัศวถามาซึ่งเป็นพราหมณ์นั้นไม่ได้ถูกฆ่าให้ตกตายตามไป แต่ถูกกฤษณะสาปให้ต้องเร่ร่อนพเนจรเป็นเวลาสามพันปีโดยไม่มีใครยอมรับและจดจำได้ว่าเป็นใครด้วย

สรุปรวมความมาถึงตรงนี้ก็ต้องบอกว่า เหตุการณ์ที่เป็นแก่นกลางของเรื่องในมหากาพย์มหาภาระจบลงที่ตรงนี้ เพราะบัดนนี้สงครามที่ทุ่งเกษตรด้จบลงแล้ว ด้วยความพ่ายแพ้ของฝ่ายเการพอย่างสิ้นเชิง ผู้ที่รอดตายในสงครามครั้งนี้ในฝ่ายเการพมีเพียงสามคนคือ กฤปาจารย์ อัศวถามาและกฤตวรมัน ส่วนทางฝ่ายปาณฑพเองก็รอดตายเพียงแค่ พี่น้องปาณฑพห้าคน คือ ยุธิษฐิระ ภีมะ อรชุน นกุล และสหเทพ รวมทั้งกฤษณะและสาตยกีเท่านั้นรวมกันเป็นเจ็ดคน ส่วนคนอื่นที่เหลือตายในสนามรบกันหมดทุกคน นี่คือสงครามล้างผลาญชีวิตผู้คนขนานใหญ่อย่าไงม่เคยปรากฎมาก่อน